Görele İlçesi Dedeli Köyü web Sitesi

Uzunca bir ara vermiştim yazılarıma elimde olmayan nedenlerden ötürü.Sizlerle yeniden birlikte olmanın mutluluğu içersindeyim şimdi.Amacım geçmişten bellek eleğimde kalan kırıntılarımı,birikimlerimi sizlerle paylaşabilmektir.Nisan ayında 60 yaşıma girdim,60 yaş insan yaşamında önemli bir dönemeçtir.

İlkokul yaşlarımdan itibaren,başta dedem Ali efendi olmak üzere ve okulumuz görevlisi Rüştü dayıdan dinlediklerim belleğimden silinmedi öncelikle…Sizlerle anı dağarcığımda biriken kırıntılarımı ve arada birde gelecek hakkında düşüncelerimi paylaşacağım.

Bu sıralar Memleket özlemi içersindeyim.Enson geçen yıl ağustos’ta fındık zamanı gittim Görele’me,Çavuşluma yeni Köyüme. Bir hafta kadar kalmıştım abimle.Yanılmıyorsam 1965 den beri ilk kez fındık zamanı köydeydim.Herkeste tatlı bir telaşı sezinleniyordu yine. Aslında tatlı ve buruk!..Fındık fiyatları derinden sarsmıştı üreticileri.50 lerde dedem derdiki:’’eskilerde 1 kg fındığa,1 kg şeker almayı hayal ederdik bunu gördük’’ derdi.Arada geçen süreçte fındıkçıların zaman,zaman yüzleri gülmedi değil..Ama son zamanlardaki hali içler acısı.Öyle söyleniyor ki: 1kg fındık parası masraflarını karşılamaya yetmiyor.Yıl boyu tüm gelirini fındığa endeklemiş insanlarımızın hallerini artık siz düşünün???

Fındık zamanı genel olarak gurbetçiler tatil tercihlerini memleketlerinden yana yaparak,iç turizme büyük katkıda bulunmaktadırlar.Geçen yıl fındık zamanı memlekette beni derinden etkileyen,bir feodal gelenek;bol,bol silah atılmasıydı.Ülkemizde bireysel sivil silahlanma büyük oranlara ulaşmış.İstatistikler öyle diyor.Sizleri rakamlara boğmak istemiyorum.Yalnızca ruhsatsız silahların,ruhsatlı silahaları katladığını biliyoruz.Düğünlerde,asker uğurlamalarında,maçlarda atılan mermilerin bazen masum insanları hedef aldığını medyadan biliyoruz.Daha ötesi evlerinde kaza ile en yakınlarının ölümlerine neden olanlarda cabası.Geçtiğimiz günlerde kutlanan ‘’bireysel silahsızlanma’’ günü nedeniyle kısaca değinmek istedim.Konunun psikolojik ve sosyolojik boyutun irdelemek uzmanlarına kalıyor.

Karadeniz sahil yolu sürüncemeli bir süreçten sonra,yanlışları ve doğrularıyla açıldı.İlk fırsatta geleceğim yüreğimin yarısı köyümde.Çocukluk anıları çok farklı bir duygu özlüyor insan.Vona Burnunun 15 dakikada geçildiğini duyunca heyacanlandımdı.Karadeniz’in sonbaharı da güzeldir,dingin ve sakindir.Sürekli yağan sağanak yağışları yazdan yanmış yüreklerimizi serinletir bilirim.Doğa çeşitli renklere bürünmüştür şimdi,seyrine doyum olmaz.

Kısa aralıklarla değişik konularda’’Geçmişten geleceğe’’de buluşacağız,dertleşip söyleşeceğiz…..

4. 08-10-2007 11:04

Tirebolu'ya Yolculuk

İki yıl öce eylül sonunda Tirebolu'ya kadar geldim. O yaz Köyceğiz'den sahil boyunca tüm Ege'yi, eşimle birlikte aracımızla Çanakkale'ye kadar katettik. Lapseki'den Gelibolu'ya araba vapuru ile geçtik. Ege'nin üzerimize sinen tatlı esintisini Marmaran'ın Turkuvaz maviliğine çaldık. Tekirdağ sahillerinden İstanbul'daki evimize geldiğimizde hiç bir yorgunluk hissetmedik. Birkaç gün çocuklarımızla beraber olup ata topraklarımızın büyülü dünyasına yeni bir yolculuğa çıktık. Bolu dağının sisine karıştık. Karabük'te kömüre ve ise bulandık. Kastamonu'nun etli pidesini yedik, görkemli kalesini aştık. Boyabat'ta kiremit fabrikalarını dolanıp karadenizin gözbebeği, güzeller güzeli Sinop'umuza kavuştuk. Meşhur revani tatlısını alıp, önce annemin ellerini öptük. Hayır dualarını aldık. Kardeşlerim, hısım akraba ve arkadaşlarımızla görüştük. Abimin kendi elleriyle tuttuğu palamutları yedik. Olmazsa olmaz doğduğumuz topraklara, Ayancık'a geldik. Panayırı gezdik. Kestane ve kuyu kebabından yedik. Özlediğimiz iyot kokusunu içimize çekip düştük yollara.
Gençlik yıllarımda Samsun'a kadar gitmiş, daha ilerileri görmemiştim. Sahil boyu ilk kez gördüğüm köy, kasaba ve şehirlerin hiç birine yabancılık duymadım. Sanki görüp bildiğim yerlerdi. Ya Ayancık'a, ya da Sinop'a benziyordu her biri. Ünye, Fatsa en beğendiklerim arasında. Ordu'yu, Giresun'u geçip, sarp yollara sardık. Yolda bir yağmura yakalandık ki, sanki tufanın bir öncesi. Göz gözü görmüyor, silecekler yağmurun hızına yetişemiyor.
Aracımızı yolun kenarına çekeceğiz, neresi yol, neresi kenar bilemedik. O sırada önümüze bir tünel çıktı. Tünelin çıkışına çekeriz arabamızı diye rahatlayarak ilerledik. Tünelin öbür ucu günlük güneşlik. Ne bulut var, ne bir damla yağmur. Karadeniz uçsuz bucaksız dünya, her damlada sizi ayrı bir sürpriz bekler. Halif çiseleyen bir yağmurla Tirebolu'ya ulaştık. Gelin arabası olduk. Yeğenim Leyla ile Engin'in düğününü yaptık. Yaylaları köyleri gezdik. ''Cennetin bir ucu Sinop'taydı biliyorum. Her halde diğer ucu da Tirebolu'ya bakıyor. Karadeniz boylu boyunca büyülü bir dünya. Akdeniz'den doğu karadenize tüm güzellikleri gözlerimize ve yüreğimize resmettik. Varsa cennet işte tam burası.
Sevgili dostum Zeki Ergin'in doğduğu topraklara kadar gitmeye fırsatımız olmadı. Onu ikinci bir karadeniz gezisine erteledik. Güzel anılarla tekrar Sinop'a aile ocağına döndük. Karadenizin tadı tuzu damağımızda kaldı...
8.10.2007
Turan Gökmenğlu
www.burctaslari.com

http://www.burctaslari.com

Misafir

Bildir

Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır